Ślubnie

I znowu pojawia się tu biżuteria ślubna, tym razem z mojego własnego ślubu. W skład zestawu wchodziły kolczyki i spinka do włosów. W planach była również bransoletka, ale w jej przypadku na planach się skończyło...

(kolczyk: srebro, perła hodowlana)

Tym razem całość lutowana ze srebrnego drutu. Kosztowało mnie to niemało nerwów, ale z efektu jestem zadowolona:) Zdjęcia samej spinki do włosów nie mam, pojawi się na manekinie niebawem (mam nadzieję, że szybciej niż za dwa lata...).

Anioł

Pani Edyta zamówiła anioła. Przyfrunął taki (sfotografowany na szybko, tuż przed odlotem):

(anioł ze srebra art clay)

(Przy formowaniu skrzydeł również - jak w przypadku Damy Pik - przydały mi się wskazówki z tutorialu Drakonarii.)

Muzycznie

Pewna Młoda Dama zażyczyła sobie wisiorek-klucz wiolinowy i kolczyki-nutki. Stworzyłam coś takiego (nadającego się zdjęcia nutek niestety nie mam):

(srebrny drut i kuleczki amazonitu)

Później ta sama Młoda Dama wymarzyła sobie kolejne kolczyki w kształcie nut. Tym razem wymyśliłam je w AC:

(srebro i onyks, element główny polerowany, ornament oksydowany)

Z życzeniami muzycznych sukcesów!

Dama Pik

Kolczyki powstały jakoś w połowie roku 2011. Zrobione z AC, sztyfty dodatkowo lutowane. Ozdobione koralowcem i onyksem. Pewne rozwiązania, jak np. nakładanie ornamentów na wygiętą podstawę (kółka, na których jest wzór, nie są płaskie, tylko miseczkowate), zaczerpnęłam z tutorialu Drakonarii Ukryta perła.

Sztyfty karo oraz kółka stanowiące podstawę głównego elementu są satynowane, ornamenty wklęsłe - oksydowane, natomiast wypukłe - polerowane. Ponieważ wypukły trefl złamał mi się w trakcie szlifowania, a klejenie niestety "wyszło" w trakcie wypału, Damę Pik z radością zachowałam dla siebie:)

Pufff...

... jeszcze jest. Mój blog. Pod grubą warstwą kurzu;)

Zacznę od pokazania najstarszych zaległości. Ten wisiorek robiłam na przełomie 2010 i 2011 roku jako przygotowanie do trudniejszej formy. Wykonany z art clay i różowej cyrkonii, zawieszony na linkach jubilerskich. Chciałam najpierw przetestować, czy uda mi się zrobić kształt pofałdowany, który w trakcie wypału nie straci formy. Udało się - może zdjęcie tego nie oddaje, ale wisiorek ma w profilu kształt fali.

A było to przygotowanie do Zegara, wisiorka inspirowanego obrazem Salvadora Dalego Trwałość pamięci, który zrobiłam dla mojej Mamy.

Z boku widać pofałdowanie, które chciałam osiągnąć:

Tarcza zegara jest satynowana, natomiast wskazówki, "godziny" i brzegi - polerowane na wysoki połysk. Pierwotnie wisiorek miał wmontowaną granatową cyrkonię, a całość wisiała na łańcuszku z wplecionymi oponkami lapis lazuli, ale później zmieniłam to na wersję prostszą na gładkiej srebrnej lince i z maleńkim (3,5 mm) fioletowym ametystem.

Idzie nowe

Po niemal dwóch latach dosyć niemrawego działania w zakresie biżuterii postanowiłam zrobić milowy krok naprzód i poszybować na biżuteryjne wyżyny;)

Zafascynował mnie art clay silver, czyli glinka srebrna. Jest to wytwór japońskiej myśli technicznej - cząsteczki srebra odzyskane z różnych odpadów (klisze fotograficzne i in.) zmieszane z substancją organiczną i wodą tworzą rodzaj glinki. Z niej formuje się różne kształty i wypala - w trakcie wypału ulatnia się woda i organika, zostaje zaś czyste srebro (próba 999). Wymyślono to w drugiej połowie minionego wieku i od tego czasu technologia oczywiście się rozwija - opracowano również glinki innych metali, m.in. złota, miedzi, brązu itp.

Aha, oczywiście prosty człowiek nie oskrobuje w domu klisz fotograficznych, tylko kupuje gotową glinkę:)

No ale dość teorii. Zainteresowanych pogłębieniem wiedzy odsyłam do niezastąpionego prof. Gugla.

Poniżej prezentuję mój pierwszy wyrób (nie licząc standardowego projektu - liścia - który robi się smarując jakiś liść rozwodnionym AC, tzw. pastą. Mnie wyszedł on strasznie pogięty, ale może znajdę dla niego zastosowanie w przyszłości...). Jest to wisiorek, który zrobiłam mojej siostrze na urodziny. Wprawdzie miałam z nim przygody, w związku z czym łatwo go zidentyfikować jako hendmejd:) Jednak Ela go zaakceptowała, co cieszy mię niezmiernie!

Główną niespodziankę zgotowała mi cyrkonia, która w trakcie wypału przeobraziła się w szkło dmuchane.

Gotowy wisiorek zoksydowałam, przetarłam i zawiesiłam na kilku zielonych linkach jubilerskich:

Fotka jest autorstwa Eli. Tenk ju, Sista!:D

Marta i Grzegorz

Cieszę się, że mogę w końcu pokazać zdjęcia biżuterii ślubnej na samej Pannie Młodej.

Państwu Młodym dziękuję za zgodę na upublicznienie swych promieniejących oblicz i życzę raz jeszcze - tym razem publicznie - szczęśliwego życia!

Zdjęcia są autorstwa Pawła Ławreszuka (http://www.slubne-podlaskie.pl/). Dziękuję!